هشت صورت زير : اول شك ميان دو و سه بعد از برداشتن سر از سجده دوم ( 1 ) كه در اين صورت بايد بنا را بر سه بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد و احوط بجا آوردن يك ركعت ايستاده است و احوط ( 2 ) از آن اعاده نماز بعد از خواندن نماز احتياط است . دوم : شك ميان سه و چهار در هر حالتى كه باشد ، در اين صورت بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و يك ركعت ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد ، و احوط در اينجا بجا آوردن دو ركعت نشسته است . سوم : شك ميان دو و چهار ( 3 ) بعد از سر برداشتن از سجده آخر ، كه در اين صورت نيز بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد . چهارم شك ميان دو و سه و چهار ( 4 ) بعد از سر برداشتن از سجده ، كه در اين صورت نيز بايد بنا را بر چهار گذارده و نماز را تمام كند و بعد از آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته با دو سلام بجا آورد و احوط بلكه اظهر مقدم داشتن دو ركعت ايستاده بر دو ركعت نشسته است .

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر قبل از برداشتن سر از سجدتين و يا قبل از سجدتين و بلكه در حال قيام باشد اقوى عمل به حكم شك بين دو و سه مى باشد هر چند احوط جمع است . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : براى اين احتياط وجهى به نظر نرسيده است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : حكم شك بين دو و سه در اين مورد جارى است . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : حكم شك بين دو و سه در اين مورد جارى است .